جوانان و خانه خالي

جام جم:طبق آمار جديدي که اعلام شده ، جمعيت جوان 15 تا 29 ساله کشور تا اين اواخر به 22ميليون و خرده اي (که خرده اش مي شود 583هزار و 637نفر!) رسيده که از اين ميان ، 27 درصد جوانان تهراني در خانه هاي مجردي زندگي مي کنند.از آنجا که بايد هميشه نيمه پر ليوان را ديد و مثبت نگاه کرد به نظر ما اين 27درصد جوانان تهراني رو به رشد ، ممکن است به خاطر مسائل زير در خانه هاي مجردي زندگي نمايند:

احتمال شغلي : مي خواهند روي پاي خودشان بايستند و از پاي خودشان براي گذران زندگي استفاده کنند. خيلي ها پاي استقلال حاضرند خونشان را هم بدهند.
احتمال علمي : چون محيط اکثر خانواده هاي ايراني شلوغ و پر از رفت و آمدهاي مختلف و گرفتاري هاي جور واجور است لذا خانه مجردي اين امکان را براي جوان فراهم مي کند که به نحو احسن ، روي چيزهايي که مي خواهد مطالعه نمايد ، تمرکز کافي کند. کتاب در خلوت ، خواندن دارد. شلوغ باشد ، آدم خواندنش نمي آيد.
احتمال غذايي : چون طبيعت جوانان ما خيلي حساس و ظريف است و هر غذايي به مزاج آنها نمي سازد ، براي فرار از غذاهاي نسل آبگوشت و حفظ رويکردي غذايي به سمت پيتزا و لازانيا و امثالهم ، خانه خود را جدا مي کنند تا بتوانند دستپخت خودشان را بخورند.
احتمال معنوي : برخي از جوانها به حدي محجوب و با معنويت هستند که آدم حظ مي کند نگاهشان کند. اينان بعضا به خاطر اين که بعضي از کارهاي خوب و خيريه شان جلو چشم ديگران صورت نگرفته و ريايي نشود ، خانه خود را جدا مي کنند تا خالصانه و با خيال راحت کار خوب بکنند.
احتمال ازدواجي : از آنجا که گرايش به ازدواج (خصوصا از وقتي که شهرداري هم وام يک ميليون توماني براي اين کار مي دهد) در ميان جوانان زياد شده و در هر ازدواجي نيز خانواده هاي طرفين بعد از صحبتهاي معمولي و متعارف از طرفين درگير مي خواهند که براي زدن حرفها و کسب آشنايي هاي بيشتر و نزديکتر به اتاقي خلوت بروند فلذا از همين اول ، خودشان اتاق مجزايي براي اين کار در نظر مي گيرند تا مزاحم خانواده نشوند. بعد از صحبتهاي لازم هم که نوبت به تعيين زمان عقد و عروسي توسط خانواده ها مي رسد. مبارک باشد ان شاءالله.
احتمالات انحرافي : ما به همين احتمالات اصلي که عرض کرديم معتقديم و هرگونه احتمال ديگري را غيراصلي و انحرافي مي دانيم