IPv6 - بخش اول

اين مقاله درپنج قسمت به شرح زير تهيه شده است كه اين هفته به شرح قسمت اول مي پردازيم.

· قسمت اول : نقش يك پروتكل اينترنتي : چگونگي ايجاد IPv6
· قسمت دوم : فرمها و ويژگيهاي IPv6
· قسمت سوم : فرمهاي آدرس دهي IPv6
· قسمت چهارم : هدرهاي اضافي IPv6
· قسمت پنجم : قابليت هاي امنيتي IPv6

نقش يك پروتكل اينترنتي

با تغيير ماهيت اينترنت و شبكه هاي تجاري، IP موجود كه ستون فقرات شبكه هاي TCP/IP را تشكيل مي داد رو به منسوخ شدن و كهنگي مي رفت.در گذشته از اينترنت براي انتقال فايل ها، نامه هاي الكترونيكي و دسترسي از راه دور به وسيله Telnet استفاده مي شد اما امروزه در اينترنت شاهد فزوني برنامه هاي صوتي و تصويري ، نرم افزارهاي كاربردي توانمند هستيم كه باعث جلب محبوبيت و جذابيت وب شده اند. كمپانيها با ايجاد شعبه هاي مختلف مجموعه اي از محيط هاي Client/Server تحت شبكه به وجود آوردند كه باعث افزايش روز افزون اينترانت ها شد، تمام اين توسعه ها باعث كاهش تواناييهاي شبكه هاي بر پايه IP شده و شبكه ها نياز به پشتيباني ترافيك هاي فوري ، كنترل انعطاف پذيري تراكم ترافيك ها و ايجاد خصوصيات امنيتي پيدا كردند، اين توسعه و نيازها موجب به اتمام رسيدن طول عمر آدرس دهي هاي موجود طبق IPv4 شد.

خيلي زود آدرس دهي جديدي جايگزين آدرس دهي قديم شد كه IPv6 نام گرفت. آدرس دهي Ip باعث ايجاد ارتباط سيستم ها از طريق شبكه هاي مختلف مي شود در نتيجه كليه ايستگاه ها و مسيرياب ها به داشتن يك آدرس ملزم مي شوند تا به ايجاد ارتباط بين آن ها منتهي شود.

Router (مسير ياب) بايد قادر باشد اطلاعات شبكه هاي مختلف را با ساختارهاي مختلف انتقال داده و به مقصد مورد نظر بفرستد، اين امر مستلزم فراهم آوردن سرويس هاي زير مي باشد:

· نماي آدرس دهي : همه شبكه ها از يك ساختار هماهنگ براي آدرس دهي استفاده نمي كنند به عنوان مثال يك شبكه IEEE 802.3 با 16bit or 48bit فضاي آدرس دهي ، يك شبكه X.25 با 12 Digit decimal آدرس دهي و...

· بزرگترين اندازه بسته هاي اطلاعاتي : بسته هاي اطلاعاتي يک شبکه ممکن است به قسمتهاي کوچک تر تقسيم شده تا قابل انتقال به شبکه هاي ديگر باشد ( به اين عمل fragmentation مي گويند) به عنوان مثال بزرگترين اندازه بسته هاي اطلاعاتي براي شبکه هاي Ethernet 1500بايت مي باشد براي شبکه هاي X.25 1000 است در اين صورت مسيرياب بايد براي انتقال اطلاعات از شبکه هاي Ethernet به شبکه هاي X.25 بسته هاي اطلاعات را به 2 قسمت تقسيم کند.

· رابط هاي شبكه Interfaces)) :ارتباط دهنده هاي سخت افزاري و نرم افزاري در شبکه هاي مختلف متفاوت مي باشد که مسيرياب بايد قدرت تشخيص اين اختلافات را داشته باشد.

· قابليت اطمينان : سرويسهاي مختلف يك شبكه ممكن است از ابتدا تا انتها به صورت يك سرويس قابل اعتماد در يك حلقه مجازي تا يك سرويس غير قابل اعتماد قابل تغيير باشند. عملكرد يك مسرياب نبايد وابسته به قابليت اعتماد يك شبكه باشد.

در نتيجه اين IP مطمئن نيست چون درستي رسيدن اطلاعات را تضمين نمي کند و مسووليت سالم رسيدن بسته هاي اطلاعاتي را به پروتکل لايه بالايي (TCP) مي سپارد به اين شکل Error recovery توسط TCP صورت مي پذيرد اين امر تا حد زيادي قابليـت انعطاف پذيري را فراهم مي آورد.



ايجاد يك پروتكل جديد:
وقتي اينترنت روزبه روز رشد کرد و نقايص IPv4 بيشتر آشکار شد براي پاسخ به نيازهاي جديد مي بايست راهي انديشيده مي شد درنتيجه اين درخواست ها IETF ..... در سال 1992 اولين طرح خود را به عنوان IP جديد ارائه داد که پس از طراحي نهايي در سال 1994 بيرون آمد که بعد از آن تغييراتي روي آن داده شد و بالاخره IPv6 نام گرفت. پيشبرد IPv6 بيشتر به خاطر نداشتن محدوديـت هاي آدرس دهي در IPv4 مي باشد که البته اين IP جديد علاوه بر آن قابليت هاي ديگري هم دارد که به شرح آنها خواهيم پرداخت.

آدرس دهي
با 32 بيت فضاي آدرس دهي تنها 2 به توان 32 آدرس مختلف مي توان ايجاد کرد که حدود 4 ميليارد آدرس است اين فضاي آدرس دهي در اينترنت روبه رشد فضاي محدودي است از سال 1980 به بعد دريافتن که ديگر اين مقدار فضا جواب گوي نيازها نيست و در سال 1990 اين مشکل به طور آشکار نمايان شد. دلايل نامناسبي 32 بيـت فضاي آدرس دهي به شرح زير مي باشد:



· دوساختار از IP Address شامل Net ID و Host ID که راحت و مناسب است اما با فضاي آدرس دهي محدود. يك مرتبه كه به شبكه خود تعدادي از آدرسها را اختصاص مي دهيد براي همه شبكه هاي ميزبان نيز مي توانيد از اين آدرسهاي استفاده كنيد. فضاي آدرس دهي براي آن شبكه ممكن است به صورت گسترده اي استفاده شود البته بدون اينكه شما نگران از دست دادن كارايي آن باشيد.

· اين يك تمرين عمومي براي اختصاص دادن تعدادي از آدرس هاي IP به شبكه هايي مي باشد كه به صورت واقعي به اينترنت متصل مي باشند. اين موضوع براي شبكه هاي مخفي اينترنتي كه تعدادي از اين آدرسها را استفاده مي كنند ، امكان پذير مي باشد. اما براي استفاده از آنها كمي ريسك وجود دارد.

· شبکه ها به سرعت رو به افزايش هستند. اغلب سازمان ها چندين Lan دارند. شبکه هاي بي سيم به تدريج نقش اساسي يافته اند همچنين رشد اينترنت درسالهاي آتي رو به انفجار است.

· افزايش استفاده از TCP/Ip در مناطق جديد خواستار IP هاي خاص (unique ip address) مي باشد. مثل ارتباط نقاط الکترونيکي يا کابل تلوزيون گيرنده ها.....

· به طور کلي دادن يک IP به هر ايستگاه کاري ....

براي داشتن اين آدرس ها Ipv6 از 128 بيت فضاي آدرس دهي در عوض 32 بيت استفاده مي کند و اين امر فضاي آدرس دهي را از 2 به توان 32 به 2 به توان 96 مي رساند که البته امن تر و مطمئن تر نيز مي باشد.