رضا صادقي » صداي نسل عشق » نور راه

غير جونم چي رو دارم
که به پيشکشت بيارم
فاصله بين ما مرگه
طاقت دوري ندارم
اگه باشم اگه پاشم
اگه هيچ نداشته باشم
اگه کوهم اگه برگم
تشنه آب نگاشم

هر جا من بودم تو بودي
قبله گاه هر سجودي
ساده و پر عشق و عاشق
تلخي رو شيريني بودي
واسه من خاطره ي تو
که به شيريني آبه
زندگي تازه مي ده ، نه بيشتر از اسم يه عمره
تو برام چراغ راهي توي اوج بي پناهي
اولين و آخريني تو شبام نور يه راهي

غير جونم چي رو دارم
که به پيشکشت بيارم