توازن هورموني راه حلي براي درمان بوليميا

sتوازن هورموني راه حلي براي درمان بوليميابوليميا، پرخوري و بالا آوردن عمدي غذا، اغلب به عنوان يک بيماري رواني نگريسته شده و با درمان هاي روانشناختي درمان مي شود.
با اين حال دکتر سابينه نائسن، از انستيتوي کارولينسکا، اشاره مي کند که برخي از زنان مبتلا به اين بيماري ممکن است مقدار زيادي از هورمون مردانه تستسترون داشته باشند.

نيمي از مبتلايان به اين بيماري که به خاطر اين عدم توازن تحت درمان قرار گرفته اند کم اشتهايي و بي ميلي به مصرف غذاهاي چرب يا شيرين را ابراز داشته اند.

دکتر نائسن مدعي است که سه نفر از 21 بيمار مبتلا به بوليميا که با روش درماني وي درمان شدند به طور کلي از اختلالات مربوط به تغذيه رهايي يافتند.

بوليميا يا پرشتهايي رواني، احتمالا يکي از شايع ترين اختلالات تغذيه اي است. ميزان شيوع اين اختلال در زنان تقريبا ده برابر مردان است .

درمان هاي معمول شامل رفتاردرماني شناختي ويا مشاوره روانشناسي مي شود که براي دستيابي به ريشه هاي پيدايش اين بيماري به کار مي رود ولي داروهاي ضد افسردگي نيز اغلب براي اين بيماري تجويز مي شوند.

با اين حال برخي از علائم ظاهري عدم توازن هورموني در يک گروه 77 نفره مبتلا به بوليميا که توسط دکتر نائسن تحت آزمايش قرار داشتند، آشکار بود.

کاهش علائم

بيماران تحت اين آزمايش از مشکلات قاعدگي، مو زائد بدن و سندروم تخمدان هاي پلي سيتستيک، بيشتر از زنان فاقد اختلال تغذيه اي، شکايت کرده اند.

اين نظريه در 21 زن که داراي نشانه هاي ظاهري عدم توازن هورموني بوده اند، مورد آزمايش قرار گرفت و به آنها نوعي از قرص هاي جلوگيري از بارداري حاوي هورمون جنسي زنانه استروژن داده شد.

تاثير اين قرص ها، کاهش سطح ترشح تستسترون در بدن بوده است. يافته هاي اين تحقيق نشان مي دهد که مصرف هورمون به کاهش "نشانه هاي" بوليميا در طول يک دوره سه ماهه در حدود نيمي از زنان تحت آزمايش منجر شده است.

دکتر نائسن گفت:" ما نشان داده ايم که يک سوم زنان بوليميک داراي مشکلات متابوليک هستند که همين امر مي تواند وقوع اختلال تغذيه اي را توضيح دهد."

وي ادامه مي دهد: "اين اختلالات ممکن است در موارد خاص بيش از هر بيماري رواني ديگري، بيانگر ساختار هورموني بيمار باشد و از اين قرار درمان هورموني مي تواند جايگزين خوبي براي رفتار درماني شناختي باشد."

در همين حال، استيو بلومفيلد، از انجمن اختلالات تغذيه اي، مي گويد پيش تر احتمال داده مي شد که درمان هورموني تنها براي چند تن از اين زنان مورد استفاده قرار گيرد.

اما وي گفت: "ما از چنين تحقيقاتي که ما را در درک مسائل نهفته در روان رنجوري بوليميا که تا کنون به خوبي شناخته نشده است، ياري کند، استقبال مي کنيم و تحقيقات دقيق تر در اين زمينه الزامي به نظر مي رسد