به خودتان عشق بورزيد شرط اساسي اعتمادبه نفس، خودشيفتگي و اساسي ترين مانع آن، خودشکني است. براي اينکه اعتمادبه نفس داشته باشيد، بايد خودشيفته گرديد. بايد عاشق جسم و روح بود و شناخت و درک درستي از خويشتن خويش داشته باشيد. شما در حقيقت، برگزيده? آفريدگان خدائيد. چرا که خداوند خطاب به انسان مي فرمايد: ”اي انسان، من از روح خودم در تو دميدم" شايد درک همين يک جمله، اعتمادبه نفس را در شما به کمال برساند. در حقيقت، مقدمه? عشق به خود، عشق الهي است. شما تنها زماني احساس پستي و خواري مي کنيد که خود را درست نشناخته و به حقيقت انسان بودن خود پي نبرده باشيد. خود را تشويق و ستايش کنيد به خاطر کوچکترين کار خوبي که انجام مي دهيد، خود را ستايش و تشويق کنيد. شما عادت کرده ايد براي کارهاي بد و نادرست خود، هزاران بار خود را سرزنش کنيد؛ اما يک بار هم خود را شايسته? تشويق و ستايش ندانسته ايد. هيچ کدام از کارهاي مثبت خود را کوچک و بي اهميت تلقي نکنيد. سلامت باشيد اعتمادبه نفس تا حد فراواني به ميزان سلامت جسم و روح بستگي دارد. به طور معمول، افرادي که بيماري هاي جسمي و روحي داشته باشند، از اعتمادبه نفس خوبي برخوردار نيستند. خشم، رنجش، ترس، اضطراب، کينه، حسادت و بيماري هاي روحي و ذهني باعث مي شد کاهش اعتمادبه نفس شما به مراتب بيشتر گردد. اعتمادبه نفس، خودپرستي نيست خودشيفتگي با خودپرستي متفاوت است. شخصي که روح عالي اعتمادبه نفس در او است، به خود و ديگران عشق مي ورزد؛ چون خود و ديگران را نشانه هائي از آفريدگار مي داند. شما بايد همواره متوجه باشيد که براي خود و ديگران، همزمان ارزش قائل شويد. هم وقتي را براي رسيدن به خود و نيازهاي خود در نظر بگيريد و هم وقتي را به ديگران اختصاص دهيد و در هر زمان با عشق، به خود و ديگران خدمت کنيد. احساس شايستگي کنيد اعتمادبه نفس، احساس شايستگي نمودن است. خداوند فرموده اند: ”ما انسان را شبيه به خود آفريديم" بنابراين تمامي صفت هاي خداوندي هر چند نه به طور مطلق، در ما به وديعه نهاده شده است. تصور اينکه ما لياقت موهبت هاي بزرگ را نداريم، به معني نفي ارزش هاي الهي و ناسپاسي است. وقتي در حال استفاده از موهبتي هستيد، به خود يادآوري کنيد که من شايستگي اين و بيشتر از اين را دارم. از موهبت هاي الهي لذت ببريد. خود را از موهبت هاي الهي محروم نکنيد. هر محروميتي که به درازا بکشد، عدم شايستگي را به ذهن القاء مي کند. با چشم بازتري به جهان اطراف خود نگاه کنيد. چه امکانات بي شماري داريد که از آنها استفاده نکرده ايد. بهره بردن يعني احساس عدم شايستگي و اين احساس، يعني از بين بردن اعتمادبه نفس، بدون احساس گناه از موهبت هاي الهي لذت ببريد. احساس گناه بزرگترين مانع است يکي از بزرگترين مانع هاي اعتمادبه نفس شما، احساس گناه است. احساس گناه، اعتمادبه نفس را در شما سرکوب و نابود مي کند. شايع ترين احساس گناه، اين است که شما براساس نظام ارزشي و وجدان خود عمل نکنيد. بهترين شيوه براي تغيير دادن خود و مسلط شدن بر شرايط، عشق ورزيدن به خويشتن است. خود را سرزنش نکنيد پيامد احساس گناه که نقش اصلي را در از بين بردن اعتمادبه نفس بازي مي کند، سرزنش خود است. سرزنش خود يک برخورد بسيار خشن و ناملايم با خود است. غصه خوردن، غذا نخوردن، اعتصاب غذا کردن، عصباني شدن و ... از جمله برخوردهاي خشن با خود مي باشد. اگر دوست دار خود هستيد، نبايد با خود تند برخورد کنيد. بيان و ذهنيت مثبت داشته باشيد وقتي قرار است شما هر روز رشد کنيد و شخصيتي کامل تر و بهتر باشيد، نسبت به تصميم و آينده? خود با بيان مثبت حرف بزنيد. نگوئيد: ”اعتمادبه نفس ندارم"، ”اراده ام ضعيف است"، ”مضطرب هستم" و ... به جاي آنکه با بيان منفي از خود حرف بزنيد، به خود بگوئيد: ”هر روز و هر شب شخصيت من از هر جهت، بهتر و بهتر مي شود و اعتمادبه نفس من روز به روز بيشتر و بيشتر مي گردد". غلبه بر ترس يک مانع بزرگ اعتمادبه نفس، ترس است. بهترين و مؤثرترين راه غلبه بر ترس، اقدام است. در روانشناسي ترس گفته مي شود به هر آنچه که از آن مي ترسيد، نزديک شويد و در آن فرو رويد. اگر از کنفرانس دادن مي ترسيد، تنها راه حل شما کنفرانس دادن است. بار اول ممکن است از ترس، صدايتان بلرزد و نفس، کم بياوريد؛ اما با اين وجود، دفعه? بعد برايتان آسانتر خواهد بود. در پي کسب موفقيت، هر چند کوچک باشيد اگر هدف هاي بزرگي داريد، ولي اعتمادبه نفس نداريد، اين هدف ها خطرناک هستند. هدف هاي کوچک و موفقيت هاي سريع و کوتاه مدت، بسيار بهتر است. حتي هدف هاي بزرگتان را به هدف هاي کوچک تبديل کنيد و مرحله به مرحله سعي کنيد به اين هدف هاي کوچک برسيد تا هدف نهائي و بزرگ شما عملي شود. هميشه تبسم بر لب داشته باشيد اولين نماد دروني اعتمادبه نفس، رضايت خاطر است. شما براي اينکه در خود اعتمادبه نفس ايجاد کنيد، بايد حالت تبسم بگيريد. بدون تبسم از منزل خارج نشويد. از همه مهمتر، در تنهائي هم تبسم داشته باشيد. تبسم و خنديدن، ”هورموني" را در مغز ترشح مي کند که ترشح اين هورمون هنگام درد، سبب تسکين درد مي شود. به خصوص هنگام وقوع مشکل، لبخند بزنيد. حالت افراد موفق را به خود بگيريد. حالت، کساني را به خود بگيريد که موفق، مصمم، پرتلاش و با اعتمادبه نفس هستند. در کمال آرامش، قدم ها را محکم برداشته، با چهره اي متبسم و روئي گشاده راه برويد، حالتي به خود بگيريد که گوئي از زندگي خود، کمال رضايت را داريد و هدف دار و جهت دار هستيد. تنفس عميق را تمرين کنيد. تمام افراد افسرده و کم روحيه، بدون استثناء، تنفس سطحي دارند. ميزان تبادل هوا در هر دم و بازدم، بسيار کم است. وقتي شما دم و بازدم عميق داريد، اکسيژن بيشتري به مغز خود مي رسانيد. در نتيجه، کارآئي مغز افزايش مي يابد. به خود مسلط باشيد. با ورزش مي توانيم عضله هاي خود را از خمودگي درآورده و نيروي جسمي را افزوني بخشيم. تسلط بر جسم، توانائي جسمي و روحي و تسلط بر عواطف و اميال را به ارمغان مي آورد که منجر به اعتمادبه نفس مي شود. در برنامه? روزانه? خود، زماني را براي ورزش در نظر بگيريد. ارتباط با خدا و نيروي توکل به خدا توکل کنيد. هر چه ارتباط شما با خدا نزديکتر باشد، اعتمادبه نفس بيشتري را در خود تجربه مي کنيد و هر چه ارتباط شما با خدا محدودتر گردد، ترس و اضطراب بيشتري بر شما چيره مي شود. ارتباط با خدا به شما نيرو مي دهد. کمک به ديگران کمک به ديگران، اين نکته را در ذهن تثبيت مي کند که من آنقدر توانا هستم که مي توانم به ديگران کمک کنم. اعتمادبه نفس واقعي زماني در شما شکل مي گيرد که بخشي از وقت خود را به ديگران اختصاص دهيد. البته کمک هائي که ديگران را به شما وابسته مي کند، به هيچ وجه کمک نيستند و در حقيقت نوعي ظلم و ستم به شمار مي روند. خود رابه ديگران وابسته نکنيد اعتمادبه نفس با هر نوع وابستگي منافات دارد. شما به کار خود وابسته نيستيد. با خود تأکيد کنيد کار شما است که به شما و انرژي و توانائي شما وابسته است. هيچ کس نمي تواند اسباب آرامش و رضايت شما را فراهم کند به جز خودتان، مراقب باشيد دوست داشتن و علاقه? شما ابتدا متوجه خود شما باشد و بعد متوجه ديگران. خود را تحت هيچ شرايطي به هيچ چيز و هيچ کس وابسته نکنيد. شما ديگري را هميشه به خاطر روح انساني و رفتار او بايد دوست بداريد تا اين دوست داشتن، روح انساني شما را درهم نشکند. سعي نکنيد همه را راضي نگه داريد کساني که مي خواهند همه از آنان راضي باشند، در واقع در تلاش هستند که خود نباشند. کسي که مي خواهد همه از او راضي باشند، مجبور است در آن واحد، ارزش ها، باورها و سليقه هاي مختلفي را بپذيرد. اين افراد در ”خودشيفتگي" ضعف دارند. براي خود ارزش و احترام قائل باشيد. مردم، همان قدر به شما احترام مي گذارند که شما براي خد احترام قائل هستيد. اگر شما عصبي و ناراحت مي شويد، به سلامت روحي خود بي توجه هستيد. خود را ”ما" خطاب نکنيد. با واژه? ”ما" نوعي رفتار خودشکنانه ايجاد مي شود، يعني ”من" به تنهائي کسي نيستم که حرفي براي گفتن داشته باشم. از بحث کردن به طور جدي اجتناب کنيد بحث، به هر شکلي که باشد، ارزش و اعتبار شخصيتي شما را مي کاهد، بحث و جدل نتيجه نمي دهد و رو به جلو نمي رود. در بحث، هيچ کس شنونده? خوبي نيست و به ارزش هاي فکري و باورهاي شخصي بي توجهي مي شود. همه را ببخشيد هر کس به هر شکلي که به شما بدي کرده، او را ببخشيد تا روح شما بزرگ و غني شود. خودتان را هم ببخشيد. اگر هر اشتباهي از شما سر زد، خود را به خاطر اين کار، هرگز سرزنش نکنيد، نبخشيدن خود يعني همچنان در گناه و اشتباه باقي ماندن. کسي را تحقير نکنيد در لحظه لحظه اي که شخصي را تحقير يا مسخره مي کنيد، در نظرتان انسان ها (که خودتان هم زيرمجموعه اي از آنها هستيد) قابل تحقير هستند. تحقير ديگران يعني تحقير خود، خودتان را هم تحقير نکنيد. مسئوليت پذير باشيد وقتي مسئوليتي داريد، عواقب آن را از ابتدا تا انتهاء به عهده بگيريد. مسئوليت کارهائي را بپذيريد که مطمئن هستيد توانائي انجام درست و عالي آن را داريد. مسئوليت پذيري يعني خودباوري و احساس توانمندي. حتي نتيجه? مطلوب نگرفتن هم نوعي موفقيت است، يعني کسب تجربه. در تصميم هاي خود تأخير نکنيد ارزش هاي فکري اگر سازمان دار و منظم نباشند، اولويت ها را مشخص نمي سازند، در نتيجه همه? انتخاب ها در يک سطح قرار مي گيرند. به تصميم هاي خود پايبند باشيد. براي رسيدن به هدف خود، به دنبال هر تصميمي بدون معطلي اقدام کنيد؛ مهم نقطه? شروع است. مانند انسان هاي متشخص عمل کنيد محترم، مؤدب، راحت و صميمي باشيد، بايد الگوي ذهني و عيني داشته باشيد. کسي را که اعتمادبه نفس خوبي دارد، پيش روي خود قرار دهيد. وقتي لباس مي پوشيد، صحبت مي کنيد، عصبي مي شويد و حتي وقتي شوخي مي کنيد، اول از خود بپرسيد يک انسان متشخص در اين موارد، چه کار مي کند؟